Hania i mądra staruszka z lasu – Światło w Środku, bajka 5

|Barbara Jaworska-Kostrzewska
Hania i mądra staruszka z lasu – Światło w Środku, bajka 5

🌟 Światło w Środku – 12 terapeutycznych bajek

Bajka 5 z 12 — dla dzieci (5–10 lat) i rodziców. Do wspólnego czytania. Do rozmowy. Do słuchania siebie.


Bajka o słuchaniu siebie — i o głosie, który zawsze w nas mieszka.


🌿 Hania, która pytała wszystkich

Hania miała w sobie za dużo pytań.

Kiedy rano wstawała, pytania już na nią czekały. Co mam zrobić? Jak postąpić dobrze? Czy to, co czuję, jest właściwe?

Pytała mamę. Pytała tatę. Pytała babcię i koleżanki ze szkoły. Każdy mówił coś innego. I Hania coraz bardziej nie wiedziała, co myśleć.

Pewnego dnia w klasie była trudna chwila. Koleżanka płakała, bo zgubiła kredki. Hania chciała podejść, przysiąść przy niej, wziąć ją za rękę. Coś w środku mówiło jej: idź. Ale wtedy spojrzała na innych — nikt się nie ruszył. I Hania też nie ruszyła.

Wróciła do domu z uczuciem, które trudno nazwać. Nie smutek. Nie złość. Coś gęstszego.


🌼 Staruszka przy starym dębie

Pewnego popołudnia Hania poszła sama na spacer do lasu za domem.

Las był cichy. Pachniał mchem i wilgocią. Między drzewami brzęczała jedna pszczoła, a gdzieś wysoko ptak powtarzał tę samą nutę — jakby kogoś szukał.

Na polance, przy starym dębie, siedziała kobieta. Miała długie siwe włosy i patrzyła na Hanię spokojnie, jakby wiedziała, że ta nadejdzie.

– Usiądź – powiedziała. Nie pytała. Po prostu mówiła.

Hania usiadła.

– Skąd tyle zmęczenia w oczach małej dziewczynki? – zapytała staruszka.

– Nie wiem, co robić – odpowiedziała Hania. – Wszyscy mi mówią różne rzeczy. Mama mówi jedno, tata drugie. Koleżanka mówi, że mam rację, a nauczycielka że nie. I nie wiem już, kogo słuchać.

Staruszka milczała przez chwilę. Potem powiedziała cicho:

– A siebie słuchałaś?


🌿 Głos, który zawsze był

– Wiesz – powiedziała staruszka. – Tylko za dużo słów innych ludzi przykryło twój głos. On jest tu. – Dotknęła delikatnie miejsca pod żebrami. – Zawsze tu był. Trzeba tylko chwili ciszy, żeby go usłyszeć.

– Ale jak mam wiedzieć, który głos to ja? – zapytała Hania. – A który to tylko strach?

Staruszka uśmiechnęła się.

– Głos, który jest twój, nie krzyczy. Nie straszy. Mówi spokojnie, jakby coś wiedział od dawna. A potem czeka, aż go posłuchasz.

Siedziały razem w milczeniu.

Las szumiał. Pszczoła odleciała. Ptak umilkł.

I nagle Hania poczuła coś dziwnego. Jakby gdzieś w środku ktoś powiedział jej cichutko: wiesz. Wiesz, co jest dobre. Wiesz, czego chcesz. Tylko się bałaś, że to za mało.

Przypomniała sobie koleżankę z kredkami. Ciche pchnięcie w środku, które powiedziało: idź. Ona to poczuła. Ale nie posłuchała.

Łzy napłynęły jej do oczu — nie ze smutku, ale z czegoś innego. Z ulgi, może.

– Słyszę – szepnęła.

– Wiem – odpowiedziała staruszka z uśmiechem.


🌼 Droga powrotna

Hania wróciła do domu inaczej niż przyszła.

Niosła w sobie ciszę, w której mieszkał jej własny głos. Jeszcze cichy. Jeszcze nieśmiały. Ale już słyszalny.

Nazajutrz w szkole koleżanka siedziała sama przy oknie. Hania poczuła to samo co wcześniej — spokojne pchnięcie w środku.

I tym razem podeszła.

Usiadła obok. Nic nie powiedziała. Po prostu była.

Koleżanka spojrzała na nią i się uśmiechnęła.

Hania też.

I postanowiła, że od teraz będzie słuchać tego głosu jako pierwszego.


💬 Chwila rozmowy z dzieckiem

Możecie porozmawiać razem, kiedy bajka się skończy.

Zapytaj dziecko, czy zdarza mu się, że dużo osób mówi różne rzeczy i nie wiadomo, co myśleć. Może kiwnie głową, może opowie coś swojego — po prostu posłuchaj.

Możesz powiedzieć, że każdy człowiek ma w sobie taki cichy głos. Że on nie krzyczy, nie straszy — tylko spokojnie wie. I że czasem trzeba trochę ciszy, żeby go usłyszeć.

Jeśli dziecko chce, możecie wspólnie poszukać chwili ciszy — zamknąć oczy na moment i zapytać siebie: co teraz czuję? Co mówi mój środek?

Nie ma złych odpowiedzi. Liczy się samo słuchanie.


📚 Cała seria – Światło w Środku


Wewnątrz na Zewnątrz


Treści na tym blogu wynikają z mojego własnego doświadczenia życia i spotkania z drugim człowiekiem. Mają charakter wyłącznie inspiracyjny — nie zastępują terapii, diagnozy ani konsultacji ze specjalistą zdrowia psychicznego lub lekarzem.

© wszelkie prawa zastrzeżone. Cytowanie tylko z podaniem autorki i źródła.

Inne artykuły

„Bajka o Iskierce, Strumyku i Magicznym Prawie Przyciągania”

„Bajka o Iskierce, Strumyku i Magicznym Prawie Przyciągania”

Bajka o Piotrku i własnym świetle — Światło w Środku, bajka 12 z 12

Bajka o Piotrku i własnym świetle — Światło w Środku, bajka 12 z 12

Bajka o Zosi i słowie, które leczy — Światło w Środku, bajka 11 z 12

Bajka o Zosi i słowie, które leczy — Światło w Środku, bajka 11 z 12

Weź swój czas dla siebie

Chcesz pójść głębiej?

Odkryj zeszyty ćwiczeń i materiały, które pomogą Ci w pracy z sobą – krok po kroku, we własnym tempie.

Zobacz sklep