Bajka o Kubusiu i Odważnym Sercu

|Barbara Jaworska-Kostrzewska
Bajka o Kubusiu i Odważnym Sercu

Bajka o odwadze, która rodzi się z każdego małego kroku.

💛 Mądrość Serca – 12 terapeutycznych bajek

Bajka 7 z 12 — dla dzieci (5–10 lat) i rodziców.

🌿 Bajka o Kubusiu i Odważnym Sercu

Kubuś miał osiem lat i bardzo głośne serce. Przynajmniej tak mu się wydawało. Kiedy pani w szkole pytała, kto chce odpowiedzieć — serce robiło się głośne jak bęben. Bum-bum-bum. Więc nigdy nie podnosił ręki.

Kiedy dzieci wołały go do drużyny — nogi same robiły krok do tyłu.

— Nie, dzięki. Nie umiem.

Ale umiał. Po prostu się bał.

Bał się, że powie coś głupiego. Że wszyscy będą patrzeć. Że się pomyli i dzieci będą się śmiać. Dlatego wolał siedzieć cicho — z tyłu klasy, z boku boiska, trochę z boku wszystkiego. Tam było bezpieczniej, jednak coraz bardziej samotnie.


🌿 Głos z ciemności

Pewnego wieczoru Kubuś leżał w łóżku i myślał o jutrzejszym wierszu do powiedzenia w klasie. Pani wybrała go już tydzień temu. Przez cały tydzień Kubuś uczył się wiersza na pamięć — i przez cały tydzień bał się jutrzejszego dnia.

— Nie dam rady — szepnął w ciemność.

I wtedy coś odpowiedziało.

— Skąd wiesz?

Kubuś zamarł.

— Kto tu jest?

— Ja — odpowiedział głos spokojnie. — Twoje Odważne Serce. Siedzę tu cały czas. Tylko mnie nie słuchasz.

Kubuś zmrużył oczy w ciemność. Serce biło. Głośno, jak zawsze — bum-bum-bum.

— Ale ty bijesz tak głośno — powiedział. — To musi znaczyć, że się boisz.

— Głupiasie — zaśmiało się Serce ciepło, bez złośliwości. — Bicie głośno to nie strach. To gotowość.


🌿 Czym jest gotowość

— Gotowość? — powtórzył Kubuś niepewnie.

— Kiedy się boisz i mimo to robisz krok — to właśnie jest odwaga — powiedziało Serce. — Nie kiedy się nie boisz. Odwaga zawsze chodzi razem ze strachem. Trzymają się za ręce, ponieważ jedno bez drugiego nie istnieje.

— Ale jak mogę powiedzieć ten wiersz, skoro nogi mi drżą?

— Z drżącymi nogami.

— A jak mi się głos urwie?

— Urwij go i mów dalej.

— A jak wszyscy będą patrzeć?

— Niech patrzą. Tylko jeden krok. Jeden wiersz. Jeden głęboki oddech przed.

Kubuś leżał cicho przez chwilę. Myślał o tym głosie — o tym, że słyszał go przez całe życie, jednak zawsze myślał, że to strach właśnie.

— Zawsze byłeś taki głośny — powiedział w końcu. — Myślałem, że krzyczysz ze strachu.

— Krzyczę z gotowości — odpowiedziało Serce. — Jest różnica. Strachliwe serce milknie i kurczy się. Odważne bije głośno i mówi: chodź, zróbmy to razem.


🌿 Następnego dnia

Rano Kubuś zjadł śniadanie — nie było smaczne, bo za bardzo się przejmował, ale zjadł, wiedząc że musi mieć siłę.

W szkole, kiedy pani powiedziała jego imię, serce uderzyło głośno. Bum-bum-bum. Kubuś wstał. Nogi miał jak z waty. Czuł, że twarz mu się czerwieni.

Przypomniał sobie siebie z drżącymi nogami.

Wziął głęboki oddech i zaczął mówić. Głos trzęsł mu się trochę na początku — jednak mówił. Raz się pomylił w środku i musiał zacząć linijkę od nowa — jednak mówił dalej. Twarz mu się zaczerwieniła bardziej — a jednak nie przestał.

Słowo po słowie. Zdanie po zdaniu. Aż do ostatniej kropki.

Kiedy skończył — dzieci zaczęły klaskać. Pani uśmiechnęła się ciepło i powiedziała: — Bardzo dobrze, Kubusiu.

Serce biło głośno. Jednak tym razem Kubuś wiedział już: to nie był strach. To była gotowość. I duma — ciepła, nowa, właśnie jego.


🌿 Wieczorem

Wieczorem, kiedy Kubuś kładł się spać, leżał przez chwilę cicho. Słuchał swojego serca.

— Hej — powiedział cicho. — Słyszysz mnie?

— Słyszę — odpowiedziało Serce.

— Zrobiłem to.

— Wiem. Czułem każde słowo.

Przez chwilę panowała cisza — ciepła i spokojna.

— Jutro będzie łatwiej — powiedziało Serce. — Nie dlatego, że strach zniknie. Lecz dlatego, że będziesz już wiedział, że możesz. Bo odwaga rośnie z każdym krokiem, który zrobiłeś mimo strachu.

Kubuś uśmiechnął się w ciemność.

Możesz.

I zasnął spokojnie — z głośnym, gotowym sercem tuż obok.


🌿 Chwila rozmowy z dzieckiem

Po przeczytaniu bajki możesz usiąść razem z dzieckiem i porozmawiać. Nie spiesz się — to rozmowa, która potrzebuje ciszy i odwagi.

Zapytaj łagodnie: „Czy jest coś, czego chciałbyś/chciałabyś spróbować, ale trochę się boisz?” Posłuchaj uważnie. Cokolwiek powie — nie spiesz się z rozwiązaniami. Powiedz mu tylko: „Wiesz co? To znaczy, że jesteś gotowy. Serce bije głośno nie ze strachu — ale z gotowości. I możesz spróbować — choćby z drżącymi nogami.”


🌸 Inne bajki z serii Mądrość Serca


Wewnątrz na Zewnątrz


Treści na tym blogu wynikają z mojego własnego doświadczenia życia i spotkania z drugim człowiekiem. Mają charakter wyłącznie inspiracyjny — nie zastępują terapii, diagnozy ani konsultacji ze specjalistą zdrowia psychicznego lub lekarzem.
© wszelkie prawa zastrzeżone. Cytowanie tylko z podaniem autorki i źródła.

Inne artykuły

Kiedy dziecko czuje więcej, niż umie powiedzieć

Kiedy dziecko czuje więcej, niż umie powiedzieć

„Bajka o Iskierce, Strumyku i Magicznym Prawie Przyciągania”

„Bajka o Iskierce, Strumyku i Magicznym Prawie Przyciągania”

Bajka o Piotrku i własnym świetle — Światło w Środku, bajka 12 z 12

Bajka o Piotrku i własnym świetle — Światło w Środku, bajka 12 z 12

Weź swój czas dla siebie

Chcesz pójść głębiej?

Odkryj zeszyty ćwiczeń i materiały, które pomogą Ci w pracy z sobą – krok po kroku, we własnym tempie.

Zobacz sklep