Serce w głos swój się wsłuchało.
W głos z własnego wnętrza.
Każda historia została w nim zapisana.
Każde doświadczenie, każde pytanie:
„Dlaczego to mnie spotkało?”,
„Dlaczego znowu?”
Serce czuło ból — ogromny, zatrzymany,
którego nikt nie pomógł nazwać.
Dziecko patrzyło — jego oczy chłonęły wszystko,
a serce przyjmowało to, czego nie rozumiało.
Trudne, bolesne, niewytłumaczone chwile
zostały zapisane w ciele.
Dziś patrzę sercem.
Czuję jego delikatność, jego wrażliwość.
Dziś usłyszało, że było smutne całe życie
tylko dlatego, że nikt mu nie powiedział:
„Z tobą jest wszystko w porządku.
Jesteś tylko dzieckiem.
Z odpowiednią opieką twoje serce jest radosne.”
Czy to twoja wina?
Nie, skarbie.
Ból emocjonalny zapisał w tobie przekonanie,
że jesteś niewystarczająca, niegodna,
że coś jest z tobą nie tak,
że nie zasługujesz na miłość.
Odszukaj w swoim sercu ten moment,
kiedy w to uwierzyłaś.
I szepnij — raz, drugi, trzeci:
„Jestem warta miliony.”
Wtedy nie miałaś wyboru.
Dziś masz prawo spotkać się ze swoim sercem.
Nie musimy już projektować bólu na innych.
To tylko przerzucanie własnego cierpienia.
Często spotykają się dwie poranione dusze —
i zaczyna się walka,
która może trwać bez końca.
Uciekamy od bólu — od domu, od rodziców,
od wspomnień, które bolą.
Ale oni też byli poranieni.
Robili dokładnie to samo.
Wszyscy kręcą się w tym samym kręgu,
uciekając od siebie coraz dalej.
A serce — bije dalej, w rytmie ciała.
Bo ciało to nuty życia.
To piosenka istnienia.
Serce zrozumiało:
dopóki bije — jest życie.
Dopóki czuje — jest miłość.
Doświadczyło bólu,
by móc wrócić do siebie.
By spojrzeć na siebie
z największą czułością i godnością.
Bólem tego serca było rozdawanie miłości na wszystkie strony,
w nadziei, że ktoś w końcu ją odwzajemni —
że ktoś powie:
„Jesteś wystarczająca.
Cudownie, że jesteś.”
Otul więc swoje serce.
Daj mu uczucie pełni i kompletności.
Niech poczuje, że niczego mu nie brakuje.
Że nie musi prosić ani zabiegać o miłość.
Kiedy wracasz do siebie,
piszesz nową nutę swojej piosenki.
Z niej rodzi się nowa intencja serca.
Wewnątrz na Zewnątrz
