Nuta 5 z 31 — seria Symfonia Duszy
Wdzięczność nie jest listą. To ciche spojrzenie na to, co już jest.
Jest takie światło, które pojawia się rano — zanim jeszcze pomyślisz o dniu, który przed tobą.
Wpada przez szparę w zasłonie.
Kładzie się na podłodze złotym pasem.
I jest. Zwyczajnie jest.
Przez chwilę — jeszcze zanim zaczną się myśli — coś w środku to widzi.
Wdzięczność mieszka właśnie w takiej chwili.
Nie w wielkich gestach.
Nie w tym, co udało się osiągnąć.
W filiżance ciepłej herbaty.
W głosie kogoś bliskiego, który mówi twoje imię.
W tym, że oddech przychodzi sam — bez wysiłku, bez zasługi.
Żyjemy wśród takich rzeczy na co dzień.
Tak blisko, że przestajemy je widzieć.
Jak powietrze, które zawsze jest — dopóki nie zabraknie.
W trudnych chwilach wdzięczność bywa cicha.
Schowana pod zmęczeniem, pod bólem, pod tym, czego brakuje.
I może nie chodzi o to, żeby jej szukać na siłę.
Może wystarczy — od czasu do czasu — na chwilę się zatrzymać.
Pozwolić, żeby coś małego dotarło.
Że jest ranek.
Że jest ten jeden człowiek.
Że coś — mimo wszystko — trwa.
Wdzięczność to nie uczucie, które się ma albo nie ma. To sposób uwagi — coś, co rodzi się, kiedy zwalniamy wystarczająco, żeby zobaczyć to, co zawsze było obok.
Może właśnie dlatego wdzięczność i cisza tak dobrze się rozumieją.
Bo w pędzie — wszystko mija.
A w zatrzymaniu — nagle jest tyle.
Nie szukam wielkich rzeczy.
Szukam jednej małej —
tej, która jest tutaj, teraz,
i którą mogłam przeoczyć.Dziękuję za poranek.
z wiersza „To, co zostaje” — BJK
Za ciszę.
Za to, że — mimo wszystko —
wciąż tu jestem.
Może dziś jest jedna taka rzecz — cicha, mała, zwykła — która czeka, żeby ją zobaczyć.
Nie po to, żeby coś zmienić.
Po prostu — żeby być.
🌿 Warto przeczytać
Nuta 4 z 31 — Granice — o tym, dlaczego dbanie o siebie jest formą miłości do drugiego człowieka
Nuta 3 z 31 — Cisza — o tym, dlaczego boimy się własnej ciszy i czego możemy w niej znaleźć
Nuta 2 z 31 — Obecność — o byciu tu i teraz, które nie jest techniką, lecz powrotem do siebie
Nuta 1 z 31 — Zaufanie do losu — gdy nie wiesz co będzie, jest w Tobie coś, co wie jak oddychać
Wewnątrz na Zewnątrz
Treści na tym blogu wynikają z mojego własnego doświadczenia życia i spotkania z drugim człowiekiem. Mają charakter wyłącznie inspiracyjny — nie zastępują terapii, diagnozy ani konsultacji ze specjalistą zdrowia psychicznego lub lekarzem.
© wszelkie prawa zastrzeżone. Cytowanie tylko z podaniem autorki i źródła.
