Nuta 6 z 31 — seria Symfonia Duszy
Przebaczenie nie zawsze jest rozmową. Czasem jest tylko cichym odłożeniem czegoś — i pójściem dalej.
Jest taka chwila, kiedy coś się w środku zmienia.
Nie z dnia na dzień.
Nie przez jedną rozmowę.
Powoli — jak woda, która przestaje być zimna.
I nagle — przy jakimś zwykłym zdaniu, zapachu, widoku przez okno — człowiek zauważa, że tamto już tak bardzo nie boli.
Przebaczenie bywa mylone z zgodą.
Jakby znaczyło: to było w porządku.
Jakby znaczyło: wróćmy do tego, co było.
Ale ono nie znaczy żadnej z tych rzeczy.
Przebaczenie jest czymś innym.
Cichszym.
Bardziej własnym.
To moment, kiedy przestajemy wracać.
Nie dlatego, że tamto było słuszne.
Ale dlatego, że my — sami dla siebie — zasługujemy na trochę wolności od tego.
Od odgrywania rozmów, których nie było.
Od słów wypowiadanych w myślach do kogoś, kto nigdy ich nie usłyszy.
Od nocy, które wracają do jednego miejsca.
Jest też przebaczenie sobie.
Może najtrudniejsze ze wszystkich.
Za niewiedzę, która wtedy była wszystkim, co mieliśmy.
Za milczenie, które trwało za długo.
Za wybory, które z perspektywy czasu wyglądają inaczej.
A przecież — byliśmy wtedy tam, gdzie byliśmy.
Z tym, co mieliśmy.
Z tym, co wiedzieliśmy.
I to wystarczy, żeby potraktować siebie z odrobiną łagodności.
Przebaczenie to nie uczucie — to praktyka. Coś, do czego wracamy, kiedy znów coś zaboli. Nie raz i na zawsze, lecz tyle razy, ile potrzeba.
Może nie chodzi o to, żeby przebaczyć dziś.
Może wystarczy — na chwilę — zapytać siebie, czy chcemy to dalej nieść.
Odpowiedź może być początkiem.
Nie mówię, że było dobrze.
Mówię tylko: już nie chcę tego nieść.Odkładam.
z wiersza „Odłożone” — BJK
Powoli.
Bez fanfar.
I idę dalej — trochę lżejsza.
Nuta 7 z 31 — Powrót do siebie — o powrocie, który nie ogłasza się głośno
Nuta 5 z 31 — Wdzięczność — o tym, że wdzięczność to nie lista, lecz ciche spojrzenie na to, co już jest
Nuta 4 z 31 — Granice — o tym, dlaczego dbanie o siebie jest formą miłości do drugiego człowieka
Nuta 3 z 31 — Cisza — o tym, dlaczego boimy się własnej ciszy i czego możemy w niej znaleźć
Nuta 2 z 31 — Obecność — o byciu tu i teraz, które nie jest techniką, lecz powrotem do siebie
Nuta 1 z 31 — Zaufanie do losu — gdy nie wiesz co będzie, jest w Tobie coś, co wie jak oddychać
Wewnątrz na Zewnątrz
Treści na tym blogu wynikają z mojego własnego doświadczenia życia i spotkania z drugim człowiekiem. Mają charakter wyłącznie inspiracyjny — nie zastępują terapii, diagnozy ani konsultacji ze specjalistą zdrowia psychicznego lub lekarzem.
© wszelkie prawa zastrzeżone. Cytowanie tylko z podaniem autorki i źródła.
